Η Ελλάδα διεξάγει εδώ και δεκαετίες έναν πόλεμο χαμηλής έντασης ενάντια στην αξιοκρατία και τη διαφάνεια
Από το 2019, η ΝΔ έχει χρεωθεί μια εντυπωσιακή συλλογή ποινικών υποθέσεων, όπως:
– Το Predatorgate, δηλαδή η παρακολούθηση δημοσιογράφων, πολιτικών και στρατιωτικών κατόπιν συνεργασίας της ΕΥΠ με την εταιρεία Intellexa, που εμπορεύεται το λογισμικό Predator.
– Η τραγωδία των Τεμπών με 57 νεκρούς και τη συνακόλουθη απόπειρα συγκάλυψης.
– Το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ, στο οποίο η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έχει εκδώσει (μέχρι στιγμής) τρεις (3) δικογραφίες για συνολικά είκοσι (20) νυν και πρώην υπουργούς και βουλευτές της ΝΔ, με αποδεικτικό υλικό συγκεντρωμένο σε είκοσι οχτώ (28) CD με ψηφιακά πειστήρια.
Καμία κυβέρνηση της μεταπολίτευσης δεν είχε τόσες τέτοιας σοβαρότητας ποινικές υποθέσεις σε βάρος της ταυτόχρονα. Κι όμως, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τη ΝΔ να κινείται γύρω στο 25%-30% χωρίς να καταρρέει. Πώς εξηγείται αυτό;
Η τυπική απάντηση επικαλείται διάφορες αιτίες, όπως τον φόβο της εναλλακτικής (ΣΥΡΙΖΑ, capital controls, 2015), τη θρυμματισμένη αντιπολίτευση που αδυνατεί να αποτελέσει αξιόπιστη κυβερνητική επιλογή, το πελατειακό κράτος δεκαετιών, τον έλεγχο της αφήγησης μέσω εξαρτημένων ΜΜΕ και τη ρητορική της «ισοπέδωσης» («όλοι κλέβουν»).
Όλα τα παραπάνω, όμως, είναι ελλειμματικά, διότι κανείς δεν τολμά να ξεστομίσει την βαθύτερη αλήθεια. Η κοινωνία δεν εξαπατήθηκε από τη Νέα Δημοκρατία. Συνέπραξε και συμπράττει με τη Νέα Δημοκρατία.
Ένα σημαντικό τμήμα του εκλογικού σώματος της ΝΔ δεν ψηφίζει εξαιτίας της λογικής που τα σκάνδαλα αντιπροσωπεύουν. Γνωρίζει. Δεν αδιαφορεί. Απλώς έχει υπολογίσει ότι η πρόσβαση στη ροτόντα της διαφθοράς, έστω και έμμεσα, έστω και ως υπόσχεση, αξίζει περισσότερο από την ηθική και πολιτική αποστασιοποίηση. Δηλαδή, ένα κομμάτι της κοινωνίας εμφανίζεται να έχει πλήρως προσαρμοστεί σε ένα σύστημα που για 50 χρόνια έστελνε ένα και μόνο μήνυμα: Ο τίμιος χάνει, ο κολλητός κερδίζει.
Με λίγα λόγια, η ΝΔ δεν απευθύνεται απλώς σε μια αλλοτριωμένη κοινωνία. Την έχει καλλιεργήσει επί δεκαετίες και τώρα θερίζει αυτό που έσπειρε. Ο συνδυασμός είναι αχτύπητος! Ένα παθογενές κόμμα που απευθύνεται σε μια παθογενή κοινωνία, υποσχόμενο, έστω και υπόρρητα, πλούτο και ισχύ, αν τύχει και διαφθαρεί μαζί του.
Η Ελλάδα διεξάγει εδώ και δεκαετίες έναν πόλεμο χαμηλής έντασης, ενάντια στον καλύτερο εαυτό της, ενάντια στην αξιοκρατία, τον νόμο, τη διαφάνεια, τη δημόσια εμπιστοσύνη και την έννοια του κοινού καλού.
Και σε αυτόν τον πόλεμο, το πιο ανησυχητικό δεν είναι ότι κάποιοι στρατολόγησαν την κοινωνία για να τη διαφθείρουν. Είναι ότι ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας κατατάχθηκε εθελοντικά.
