Υπόθεση Κολλύρη: Τι ξέρει ο Δένδιας για τον ατομικό φάκελο του σμηναγού;
Η υπόθεση Κολλύρη δεν αφορά μόνο το παρελθόν του 2014, όταν ο Νίκος Δένδιας είχε αναλάβει το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Αφορά και το σήμερα. Ο ΥΦΕΘΑ Θανάσης Δαβάκης ανέφερε στη Βουλή ότι ο σμηναγός Ηλίας Κολλύρης ήταν στο γραφείο του Υπουργού Εθνικής Άμυνας από το 2012 έως το 2015, περίοδο που περιλαμβάνει και την πρώτη θητεία Δένδια στο ΥΠΕΘΑ.
Ο υφυπουργός είπε ότι οι δικαστικές αποφάσεις βρίσκονταν κανονικά στον ατομικό φάκελο και είχαν τεθεί στη διάθεση όλων των Συμβουλίων Κρίσεων. Το ερώτημα για τον Νίκο Δένδια είναι πλέον αναπόφευκτο: τι γνώριζε και τι γνωρίζει για τον φάκελο του σμηναγού που υπηρετεί στο στρατιωτικό του γραφείο;
Στη δευτερολογία του, ο Θανάσης Δαβάκης είπε ότι ο κ. Κολλύρης «ήταν στο γραφείο του Υπουργού Εθνικής Άμυνας από το 2012 έως το 2015» και από το 2018 μέχρι σήμερα, «θεσμοθετημένα πλέον», ως εκπρόσωπος στελεχών.
Η περίοδος 2012-2015 αφορά υπουργούς της κυβέρνησης Σαμαρά και περιλαμβάνει τη θητεία του Νίκου Δένδια στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.
Άρα η παρουσία του Ηλία Κολλύρη στο περιβάλλον του υπουργικού γραφείου δεν εμφανίζεται, με βάση τα όσα είπε ο κ. Δαβάκης, μόνο ως μεταγενέστερη συνδικαλιστική εκπροσώπηση μετά το 2018. Υπήρχε ήδη στην περίοδο που ο Νίκος Δένδιας βρισκόταν στην ηγεσία του ΥΠΕΘΑ το 2014.
Το δεύτερο στοιχείο που βαραίνει την υπόθεση είναι ο ατομικός φάκελος. Ο κ. Δαβάκης είπε ότι η πρώτη δικαστική απόφαση για τον κ. Κολλύρη εκδόθηκε το 1998 και ότι το 1999 εκδόθηκε η τελεσίδικη απόφαση του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου.
Σύμφωνα με την ίδια απάντηση, οι αποφάσεις αυτές «περιλαμβάνονται κανονικά στον ατομικό του φάκελο» και μαζί με τα υπόλοιπα στοιχεία είχαν τεθεί στη διάθεση όλων των Συμβουλίων Κρίσεων.
Ο υφυπουργός ανέφερε ακόμη ότι η τελεσίδικη απόφαση διαβιβάστηκε στις 19 Ιουλίου 2000 από τον Β΄ Κλάδο του ΓΕΑ στον διοικητή της 114 Πτέρυγας Μάχης, όπου τότε υπηρετούσε ο κ. Κολλύρης, για να του ασκηθεί διοικητικός έλεγχος. Το αποτέλεσμα, όπως είπε, ήταν ότι «του έγιναν απλώς συστάσεις».
Με αυτά τα δεδομένα, το θέμα μεταφέρεται από την παλιά δικαστική απόφαση στην πολιτική και υπηρεσιακή διαχείριση. Αν ο φάκελος περιείχε τις αποφάσεις και ήταν διαθέσιμος στα Συμβούλια Κρίσεων, ποια εικόνα είχε ο υπουργός για το στέλεχος που υπηρετούσε και συνεχίζει να υπηρετεί στο στρατιωτικό του γραφείο;
Ένας υπουργός Εθνικής Άμυνας δεν στελεχώνει το στρατιωτικό του γραφείο χωρίς εικόνα για τα πρόσωπα που έχει δίπλα του. Ο ατομικός φάκελος ενός στελέχους δεν είναι τυπικό χαρτί χωρίς σημασία, ιδίως όταν πρόκειται για υπηρεσία στο άμεσο περιβάλλον του υπουργού.
Είναι πολιτικά σχεδόν αδύνατο να υποστηριχθεί ότι ο Νίκος Δένδιας δεν γνώριζε και συνεχίζει να μην γνωρίζει ποιον είχε επιλέξει ή αποδεχθεί στο στρατιωτικό του γραφείο.
Δεν μιλάμε για μια τυχαία υπηρεσιακή επαφή, αλλά για στέλεχος που, σύμφωνα με τον Θανάση Δαβάκη, βρισκόταν στο γραφείο του Υπουργού Εθνικής Άμυνας την περίοδο 2012-2015 και για το οποίο οι δικαστικές αποφάσεις υπήρχαν κανονικά στον ατομικό φάκελο.
Ακόμη και αν υποτεθεί ότι ο τότε υπουργός δεν είχε πλήρη γνώση του φακέλου, το ερώτημα δεν μειώνεται. Αντίθετα, γίνεται μεγαλύτερο: ποιος έκανε τον έλεγχο για τα στελέχη του στρατιωτικού γραφείου, ποιος εισηγήθηκε την παραμονή τους και πώς μια τόσο σοβαρή πληροφορία δεν έφτασε στην πολιτική ηγεσία;
Η απάντηση Δαβάκη στην επίκαιρη ερώτηση της βουλευτή Έλενας Καραγεωργοπούλου άνοιξε διαδοχικά τρία επίπεδα στην υπόθεση Κολλύρη.
Πρώτα, την καταδίκη. Έπειτα, τον ατομικό φάκελο και τα Συμβούλια Κρίσεων. Τώρα, την παρουσία του κ. Κολλύρη στα γραφεία υπουργών Εθνικής Άμυνας, μεταξύ αυτών και στην περίοδο Δένδια.
Ο ίδιος ο υφυπουργός αναγνώρισε στη δευτερολογία του ότι η υπόθεση δημιουργεί απορίες ως προς το δικαστικό ζήτημα. Ανέφερε τις αποφάσεις 278/1998 του Πενταμελούς Αεροδικείου Αθηνών και 70/1999 του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου, λέγοντας ότι ο κ. Κολλύρης είχε καταδικαστεί σε ποινή φυλάκισης πέντε μηνών με τριετή αναστολή, επειδή είχε κηρυχθεί ένοχος κλοπής πραγμάτων ανηκόντων σε στρατιωτικούς, σε συναυτουργία.
Στο ίδιο κλείσιμο, ο κ. Δαβάκης είπε ότι έχουν παρέλθει περίπου τριάντα χρόνια και ότι «έχουν παραγραφεί», αλλά πρόσθεσε πως το ηθικό ζήτημα δεν έχει παραγραφεί. Μίλησε μάλιστα για τα τραύματα που μπορούν να προκαλούν τέτοια γεγονότα στο σώμα των Ενόπλων Δυνάμεων ως προς την ίση μεταχείριση από την πολιτική ηγεσία.
Αυτή η αναφορά γυρίζει πλέον προς τον ίδιο τον Νίκο Δένδια. Όταν ένας υπουργός Εθνικής Άμυνας έχει στο στρατιωτικό του γραφείο ένα στέλεχος με τέτοιο περιεχόμενο στον ατομικό φάκελο, η απάντηση δεν μπορεί να περιορίζεται στο ότι πέρασαν πολλά χρόνια.
Ο Νίκος Δένδιας καλείται να απαντήσει αν είχε ελέγξει τον φάκελο του κ. Κολλύρη, αν γνώριζε τις δικαστικές αποφάσεις και γιατί, σύμφωνα με τον δημόσιο ισχυρισμό Καμμένου, ζήτησε να παραμείνει στο στρατιωτικό γραφείο και μετά την αλλαγή κυβέρνησης.
Για τους στρατιωτικούς που κρίνονται, μετατίθενται και αξιολογούνται με αυστηρούς κανόνες, αυτό δεν είναι λεπτή εσωτερική υπόθεση του ΥΠΕΘΑ. Είναι θέμα ίσης μεταχείρισης, πολιτικής ευθύνης και αξιοπιστίας της ίδιας της ηγεσίας απέναντι στο προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων.
