Οι άρχοντες των βυσμάτων και η υπάκουη Δικαιοσύνη..... Ομορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος
«Εγώ ανέλαβα την πολιτική ευθύνη για να προστατέψω την κυβέρνηση, τις μυστικές υπηρεσίες, την παράταξη μου, αλλά πάνω από όλα την πατρίδα. Τίποτα παραπάνω». Με αυτά τα λόγια, ο πρώην γενικός δερβέναγας του μεγάρου Μαξίμου (γενικός γραμματέας του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη) και ανιψιός του Γρηγόρης Δημητριάδης, αναφέρθηκε στους λόγους της παραίτησής του το 2022, μετά τις αποκαλύψεις για το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων, με αιχμή το «βυσμάτωμα» του Νίκου Ανδρουλάκη από την ΕΥΠ/ΚΥΠ.
Μιλάμε για μαχαιριά στα πλευρά του Μητσοτάκη. Πέντε μέρες προτού ξεκινήσει το συνέδριο της ΝΔ, ο Δημητριάδης ξαναέβαλε στο κέντρο της επικαιρότητας το θέμα των παρακολουθήσεων/υποκλοπών, που ο θείος του προσπαθεί να θάψει, έχοντας φτάσει μέχρι του σημείου να αναγκάσει τον απεερχόμενο εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Κ. Τζαβέλλα, να στιγματιστεί μόνος του ρίχνοντας καινούργιες φτυαριές χώμα πάνω από το φάκελο που είχε ενταφιάσει η προκάτοχός του, Γ. Αδειλίνη, παρέα με τον πιστό αντεισαγγελέα Αχ. Ζήση.
Δεν ήξερε ο Δημητριάδης και ο όμιλος του Χατζηνικολάου τι θα γινόταν; Αστεία πράγματα. Οχι μόνο ήξεραν αλλά επιδίωξαν να πλήξουν τον Μητσοτάκη, με τον ανιψιό Δημητριάδη να εμφανίζεται σαν ο ήρωας που πήρε πάνω του την ευθύνη για να σωθούν κάποιοι άλλοι. Και με τη συγκεκριμένη αναφορά να έχει καθαρά απειλητικό χαρακτήρα: «Σταματήστε την απομόνωσή μου, γιατί άμα ανοίξω το στόμα μου δε θα σας ξεπλένει ούτε ο Νιαγάρας».
Eιχε προηγηθεί μια πολύμηνη περιοδεία του Δημητριάδη σε όλη την Ελλάδα, όπου οι τοπικές οργανώσεις της ΝΔ οργάνωναν φιέστες προς τιμή του. Σε βαθμό που άνθρωποί του να λένε ότι «ελέγχει το συνέδριο». Αυτό βέβαια είναι μια μπούρδα, γιατί τα συνέδρια της ΝΔ ελέγχονται πάντα από τον εκάστοτε αρχηγό. Οσους συνέδρους και να εκλέξουν διάφορες φράξιες, δεν υπάρχει περίπτωση να στρέψουν το συνέδριο ενάντια στον αρχηγό και μάλιστα όταν επίκεινται εκλογές. Απλά, ο Δημητριάδης θέλει να δείξει ότι είναι δυνατός, ότι αυτός είναι «η ψυχή της παράταξης».
Σε μια συνέντευξη που τα πάντα είναι συμφωνημένα εκ των προτέρων, δεν πέρασε απαρατήρητη η θερμή αναφορά του Δημητριάδη στον Σαμαρά: «Θέλω να κάνω μια ειδική μνεία στον Αντώνη Σαμαρά, γιατί σε προσωπικό επίπεδο με τίμησε με την φιλία του και για μένα οι φιλίες είναι ιερές. Τον τιμώ και τον σέβομαι. Αλλωστε, ήταν ένας εξαιρετικός Πρωθυπουργός σε πολύ δύσκολα χρόνια». Λέτε να «ξέχασε» να συμπληρώσει ότι διαφωνεί με την κριτική που ασκεί ο Σαμαράς προς την κυβέρνηση; Και να το ξέχασε σε μια περίοδο που ο Σαμαράς διαμηνύει παρασκηνιακά ότι είναι έτοιμος να πάρει την απόφασή του για το αν θα φτιάξει κόμμα ή όχι;
Πρέπει να τα πήρε πολύ άγρια στο κρανίο ο Μητσοτάκης με τον ανιψιό του. Και πέρασε τον εκνευρισμό και στον κυβερνητικό εκπρόσωπο. Ο Π. Μαρινάκης ήταν φανερά εκνευρισμένος όταν κλήθηκε σε μια απλή – και απολύτως εύλογη – ερώτηση. Και η απάντησή του ήταν της κατηγορίας «άλλα λέει η θεια κι άλλα ακούν’ τ’ αυτιά».
Ο δημοσιογράφος τον ρωτάει ποιος λέει αλήθεια και ποιος ψέματα, ο Μητσοτάκης που έχει δηλώσει ότι δεν γνώριζε καν τα ονόματα των παρακολουθούμενων από την ΕΥΠ/ΚΥΠ ή ο Δημητριάδης που δηλώνει ότι αυτός δεν άνοιγε τα καθημερινά ραπόρτα της ΕΥΠ/ΚΥΠ αλλά τα παρέδιδε κατευθείαν στον πρωθυπουργό, και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος απαντά πως… έχει αποφανθεί η Δικαιοσύνη και καλά θα κάνετε να σταματήσετε να ασχολείστε.
Υπάρχει, όμως, και η ουσία αυτών που είπε ο Δημητριάδης. Από τι κινδύνευαν η κυβέρνηση, οι μυστικές υπηρεσίες, η παράταξη του και η πατρίδα (μ’ αυτή την αξιολογική σειρά) και ανέλαβε αυτός την πολιτική ευθύνη για να τις προστατέψει; Τι θέλει να πει ο… ποιητής; Κινδύνευαν από τον Ανδρουλάκη, που τον παρακολουθούσαν, από τον δημοσιογράφο Κουκάκη, που τον παρακολουθούσαν κι αυτόν ή από τους υπουργούς της κυβέρνησης, τα ανώτατα στελέχη του στρατεύματος και όλους τους υπόλοιπους, που αποδείχτηκε σε δεύτερη φάση ότι επίσης παρακολουθούνταν (χωρίς να λογαριάσουμε τις παράλληλες παρακολουθήσεις με το Predator); Τι ακριβώς κίνδυνο συνιστούσαν όλοι αυτοί για την κυβέρνηση, τις μυστικές υπηρεσίες, τη ΝΔ και την Ελλάδα;
Κι ακόμα: όταν κάποιος λέει ότι παραιτήθηκε για να προστατέψει κυβέρνηση, μυστικές υπηρεσίες, ΝΔ και Ελλάδα, παραδέχεται ότι γνώριζε «τα πάντα όλα» και πως πήρε την πολιτική ευθύνη για να σταματήσει το κακό. Ο Δημητριάδης, όμως, το 2024 κατέθεσε ενόρκως στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου ότι αυτός δεν ήξερε απολύτως τίποτα, ότι ήταν απλά ένας πρωτοκολλητής των καθημερινών ραπόρτων της ΕΥΠ/ΚΥΠ, που τα παρέδιδε κλειστά στον Μητσοτάκη. Τα ίδια υποστήριξε και στις μπόλικες αγωγές SLAPP που έχει καταθέσει ενάντια σε δημοσιογράφους και Μέσα που τον συνέδεσαν με το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων/υποκλοπών.
Τα παραπάνω εκθέτουν ανεπανόρθωτα τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου που έκρινε ότι η υπόθεση πρέπει να παραμείνει στο αρχείο, γιατί δεν προστέθηκε τίποτα νέο. Εκτός από την ογκώδη δικογραφία και τα πρακτικά της δίκης που έγινε κατά των τεσσάρων «ιδιωτών» στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο, που ο πρόεδρος, με σύμφωνη πρόταση και του εισαγγελέα, απέστειλαν στην Εισαγγελία Πρωτοδικών κρίνοντας ότι υπάρχει ανάγκη διερεύνησης και για νέα εμπλεκόμενα πρόσωπα και για πράξεις που φτάνουν μέχρι την κατασκοπία, έρχεται τώρα ένα μέλος της κυβέρνησης Μητσοτάκη, που κατείχε νευραλγικό πόστο στο μέγαρο Μαξίμου (άλλο αν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, σε μια επίδειξη γελοιότητας, τον χαρακτηρίζει κι αυτόν… «ιδιώτη»), και καταθέτει ότι παραιτήθηκε για να προστατέψει κυβέρνηση, μυστικές υπηρεσίες, κυβερνών κόμμα και χώρα.
Αυτονόητο είναι ότι ο Δημητριάδης (και όχι μόνο αυτός) πρέπει να κληθεί να καταθέσει και να συσχετιστούν οι τωρινές του δηλώσεις με την κατάθεσή του τον Ιούνη του 2024. Δε θα κληθεί, όμως, γιατί ο Τζαβέλλας αποφάσισε ότι ο φάκελος πρέπει να παραμείνει – καλά παραχωμένος – στο αρχείο. Ο Τζαβέλλας στις 30 Ιούνη θα συνταξιοδοτηθεί, όμως ο Μητσοτάκης θα εξακολουθήσει να είναι πρωθυπουργός και θα είναι δακτυλοδεικτούμενους ως ο πρωθυπουργός που «βυσμάτωνε» ακόμα και τους στενούς του συνεργάτες και κάθε κρατικό παράγοντα που ασχολούνταν με συμβάσεις του Δημοσίου.
Εμείς τι να σχολιάσουμε μετά απ’ αυτά; Προτιμούμε να παραφράσουμε Διονύσιο Σολωμό: «Ομορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος»…
