Σκάνδαλο υποκλοπών: Σουρωτήρι η ΕΥΠ και η «εθνική ασφάλεια»
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, η οποία δημοσίως προς άγραν ψήφων, κόπτεται περί της «εθνικής ασφάλειας», μετέτρεψε την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ) σε κανονικό σουρωτήρι. Εκτός των υποκλοπών σε βάρος πρωτοκλασάτων υπουργών, των ηγεσιών των Ενόπλων Δυνάμεων και της ΕΛΑΣ, δημοσιογράφων, επιχειρηματιών, κ.α., παρακολουθούντο συστηματικά στελέχη της ΕΥΠ, καθώς και πρόσωπα που είχαν άμεση σχέση με την Υπηρεσία.
Και, ναι μεν πολλά από τα προϊόντα των υποκλοπών είχαν ως παραλήπτη το μέγαρο Μαξίμου, αλλά ουδείς γνωρίζει εάν αυτά γίνονταν κτήμα ξένων μυστικών υπηρεσιών. Στην πραγματικότητα, οι υποκλοπές, εκτός από μείζον πολιτικό σκάνδαλο της κυβέρνησης Μητσοτάκη, είναι σκάνδαλο κατασκοπείας και ωμής παραβίασης της εθνικής ασφάλειας.
Είναι απορίας άξιον, λοιπόν, πως η ηγεσία της Δικαιοσύνης προσπαθεί να «θάψει» μια τόσο εξαιρετικά σοβαρή εθνική υπόθεση. Το καθεστώς Μητσοτάκη είναι αναμενόμενο να επιδιώκει να εμποδίσει να βγει η βρώμα στην επιφάνεια. Διότι, εκτός των πολιτικών ευθυνών, υπάρχουν σαφείς ποινικές ευθύνες για παραβίαση της εθνικής ασφάλειας. Οι κυβερνητικοί βουλευτές, όμως, η ηγεσία της Δικαιοσύνης, οι υπουργοί και οι ηγεσίες των ΕΔ και της ΕΛΑΣ, οι οποίοι ήταν «στόχοι» υποκλοπών, δεν έχουν στοιχειώδη ευθιξία; Μετά από τέτοια αναξιοπρεπή στάση, πως είναι δυνατόν κάποιοι εξ’ αυτών, από βήματος της Βουλής, να κάνουν μαθήματα «πατριωτισμού» στην κοινωνία;
Το ότι το σκάνδαλο των υποκλοπών διευρύνεται, και από μείζων πολιτική υπόθεση γίνεται και υπόθεση εθνικής ασφαλείας, που επιβάλλεται η άμεση και ουσιαστική διερεύνησή της, ενισχύεται από την πρόσφατη μηνυτήρια αναφορά που κατάθεσε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών εν ενεργεία ανώτερο στέλεχος της ΕΥΠ, θύμα υποκλοπής μέσω του ισραηλινού λογισμικού υποκλοπών, Predator.
Η μήνυση στρέφεται κατά των τεσσάρων επιχειρηματιών που καταδικάστηκαν σε πρώτο βαθμό για την υπόθεση των υποκλοπών. Τα αδικήματα, πλην της κατασκοπείας, αφορούν σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, παραβίαση απορρήτου συνομιλιών κ.ά. Στο δικόγραφο αναφέρεται ότι η επιμόλυνση του κινητού του Γ. Παπαδόπουλου με το κακόβουλο λογισμικό συνιστά από μόνη της κατασκοπεία μέσω της οποίας «απειλείται η εθνική ασφάλεια», εξαιτίας του συνόλου των καθηκόντων του.
Η περίπτωση του αναδεικνύει για μια ακόμη φορά την ευθύνη της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου για την αδικαιολόγητα επιφανειακή έρευνα, καθώς μέχρι και σήμερα το συγκεκριμένο θύμα δεν έχει κληθεί να καταθέσει ποτέ ούτε έχει εξεταστεί από οποιαδήποτε υπηρεσία μολονότι κατείχε τόσο κομβική θέση.
Ακόμη σοβαρότερο είναι ότι δεν διενεργήθηκε καμία έρευνα για τη φύση, την έκταση και τη διαβάθμιση των δεδομένων που αποσπάστηκαν από τη συσκευή του. Δεν διερευνήθηκε ποια προσωπικά και υπηρεσιακά δεδομένα ήταν προσβάσιμα, αν περιλαμβάνονταν απόρρητες ή διαβαθμισμένες πληροφορίες, ποιος απέκτησε πρόσβαση σε αυτά, πού διαβιβάστηκαν και αν χρησιμοποιήθηκαν περαιτέρω. Η παράλειψη αυτή δεν αφορά μόνο την προστασία ενός θύματος παράνομης παρακολούθησης. Αφορά ευθέως την ασφάλεια της ίδιας της ΕΥΠ και, κατ’ επέκταση, την εθνική ασφάλεια.
Μετά τη μήνυση, η διερεύνηση της υπόθεσης δεν μπορεί να εξαντληθεί σε μία ακόμη τυπική διαχείριση ή αρχειοθέτηση. Ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου έχει για ακόμη μία φορά ενώπιόν του συγκεκριμένα στοιχεία που επιβάλλουν ουσιαστική έρευνα: ποιος παγίδευσε τον αρμόδιο για την εσωτερική ασφάλεια της ΕΥΠ, με ποια εντολή και για ποιον σκοπό, ποια προσωπικά ή υπηρεσιακά δεδομένα απέσπασε και πώς τα αξιοποίησε. Η απάντηση των εισαγγελικών αρχών θα δείξει αν υπάρχει πραγματική βούληση διερεύνησης μιας υπόθεσης που αγγίζει ευθέως την εθνική ασφάλεια και τη λειτουργία του κράτους δικαίου .
