Το ναυάγιο της ακρίβειας και οι κούφιες εξαγγελίες του Μητσοτάκη
Εγκλωβισμένη στην αλαζονεία και την πλήρη αποκοπή της από την πραγματική κοινωνία, η κυβέρνηση Μητσοτάκη προσπαθεί να κρύψει την τεράστια αποτυχία της απέναντι στο νέο κύμα ακρίβειας με τέσσερις δήθεν «στοχευμένες παρεμβάσεις» που συνιστούν εμπαιγμό για τους πολίτες. Ο πρωθυπουργός, επιχειρώντας να διαχειριστεί την κοινωνική οργή, ανακοίνωσε τη διεύρυνση των 72 δόσεων σε 120 με ελάχιστο ποσό καταβολής 30 ευρώ, καθώς και αυστηρότερους όρους στους servicers για την προστασία από πλειστηριασμούς, προβλέποντας πρόστιμα και πίστωση 5 δόσεων σε περίπτωση παραβίασης.
Ωστόσο, οι εξαγγελίες αυτές έρχονται πολύ αργά και αποδεικνύονται εντελώς κατώτερες των περιστάσεων, την ώρα που χιλιάδες νοικοκυριά βλέπουν τις περιουσίες τους να απειλούνται από τα funds και τις τράπεζες. Η κυβερνητική πολιτική έχει αφήσει τους πολίτες απροστάτευτους απέναντι σε ένα ασφυκτικό οικονομικό περιβάλλον, περιοριζόμενη σε αποσπασματικές ρυθμίσεις-ασπιρίνες που δεν αντιμετωπίζουν τη δομική φτώχεια την οποία δημιούργησαν οι λανθασμένες επιλογές του Μεγάρου Μαξίμου.
Στον τομέα των καυσίμων, η κατάσταση αποκαλύπτει το μέγεθος του εμπαιγμού. Η κυβέρνηση πανηγυρίζει επειδή το πετρέλαιο θέρμανσης θα διατηρηθεί κάτω από 1,75 ευρώ το λίτρο, ενώ στο πετρέλαιο κίνησης η κρατική επιδότηση στην αντλία αυξάνεται οριακά από 10 σε 15 λεπτά, φτάνοντας συνολικά τα 20 λεπτά μαζί με τις εκπτώσεις των διυλιστηρίων αποκλειστικά για το πρώτο δεκαπενθήμερο Οκτωβρίου. Την ίδια στιγμή, οι Έλληνες πολίτες συνεχίζουν να πληρώνουν τα υψηλότερα καύσιμα στην Ευρώπη, με την κυβέρνηση να αρνείται επίμονα να μειώσει τους εξοντωτικούς έμμεσους φόρους και τον ΦΠΑ που θησαυρίζουν τα κρατικά ταμεία σε βάρος της κοινωνίας.
Ο Μητσοτάκης, επικαλούμενος μια «αλυσιδωτή καταιγίδα» και δηλώνοντας ότι «δεν χρειάζεται άλλη μία εθνική κρίση», προσπαθεί να αποποιηθεί τις ευθύνες του για την ανέχεια, μεταθέτοντας το πρόβλημα στις Βρυξέλλες μέσω μιας ακόμα κενής πρότασης για «έκτακτη ευελιξία». Η δέσμευση ότι οι παρεμβάσεις θα εξετάζονται ανά δεκαπενθήμερο επιβεβαιώνει την έλλειψη οποιουδήποτε σοβαρού μακροπρόθεσμου σχεδίου, αφήνοντας τους πολίτες έρμαια μιας πολιτικής που εξαντλείται σε επικοινωνιακά σόου και κούφιες διαβεβαιώσεις.