Η ασπίδα του Αχιλλέα. Το ουσιαστικό της υπόθεσης ήταν ότι ο Αχιλλέας ήταν άτρωτος και δεν χρειαζόταν ασπίδα.

Ο Αχιλλέας, ο πιο δυνατός, ο πιο γενναίος και ο πιο όμορφος ήρωας των Ελλήνων, είναι μία από τις φιγούρες της ελληνικής μυθολογίας που το όνομά του και η φήμη του παραμένουν αναλλοίωτα στον χρόνο. Στο μυαλό μας έχουμε το όνομά του συνυφασμένο με τον Τρωικό Πόλεμο, καθώς ήταν ένας από τους Αχαιούς που πολέμησαν εναντίον των Τρώων, με σκοπό να πάρουν πίσω την Ωραία Ελένη. Μάλιστα, θεωρείται ο πρωταγωνιστής της Ιλιάδας του Ομήρου, αφού το έπος επικεντρώνεται γύρω από τον θυμό του Αχιλλέα. Όλοι γνωρίζουμε λίγο πολύ τα κατορθώματά του στη μάχη. Γνωρίζουμε ότι ήταν ο αρχηγός των ικανότατων Μυρμιδόνων, γνωρίζουμε ότι ήταν αυτός που σκότωσε τον γενναίο Έκτορα και ότι στο τέλος έχασε τη ζωή του από ένα βέλος στην πτέρνα του μετά από τη θεϊκή παρέμβαση. 

Ο Αχιλλέας, λοιπόν, ήταν γιος του βασιλιά της Φθίας, Πηλέα, και της Νηρηίδας Θέτιδας. Η μητέρα του, καθώς ήταν αθάνατη, ήθελε να χαρίσει την αθανασία στον γιο της, διότι δεν μπορούσε να αποδεχτεί το γεγονός ότι κάποια στιγμή θα τον έχανε. Γι’ αυτό, όταν ήταν ακόμη μωρό, τον έβαζε στη φωτιά κάθε βράδυ για να «κάψει» τα θνητά μέλη που είχε κληρονομήσει από τον πατέρα του. Όταν αυτό δεν πέτυχε, τον βούτηξε στα νερά του ποταμού της Στυγός. Δεν κατάφερε, όμως, να τον κάνει ολοκληρωτικά αθάνατο, καθώς για να βουτήξει το μωρό στο ποτάμι έπρεπε να το κρατάει από την πτέρνα του. Έτσι, ο Αχιλλέας είχε ένα και μοναδικό τρωτό σημείο πάνω του και αυτό ήταν η πτέρνα του, η οποία έμελλε να του κοστίσει και τη ζωή (από αυτό το γεγονός μάλιστα έχει βγει και η φράση που χρησιμοποιούμε μέχρι σήμερα «Αχίλλειος πτέρνα», θέλοντας να υποδηλώσουμε το αδύναμο σημείο κάποιου).

Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» είναι η ασπίδα που χρησιμοποίησε ο Αχιλλέας για να πολεμήσει τον Έκτορα, και περιγράφεται στην Ιλιάδα του Ομήρου (ραψωδία Σ΄, στίχους 478-608). Στο έπος, ο Αχιλλέας έχει χάσει την πανοπλία του μετά τον δανεισμό της στον σύντροφό του, τον Πάτροκλο. Ο Πάτροκλος έχει σκοτωθεί στη μάχη από τον Έκτορα, ο οποίος πήρε τα όπλα του ως λάφυρα. Η μητέρα του Αχιλλέα, η Θέτις, ζητάει από τον θεό Ήφαιστο να σφυρηλατήσει μια καινούργια πανοπλία για τον γιο της.

Το απόσπασμα στο οποίο περιγράφεται η ασπίδα είναι ένα πρώιμο παράδειγμα της «έκφρασης» (μια λογοτεχνική περιγραφή ενός έργου της οπτικής τέχνης) και επηρέασε πολλά μεταγενέστερα ποιήματα, συμπεριλαμβανομένης της Ασπίδας του Ηρακλή, που αποδόθηκε στον Ησίοδο.

Ο Όμηρος δίνει μια λεπτομερή περιγραφή των εικόνων που κοσμούν τη νέα ασπίδα, έργο του Ηφαίστου. Ξεκινώντας από το κέντρο της ασπίδας κινείται προς τα έξω, από κύκλο σε κύκλο, και η ασπίδα περιγράφεται ως εξής:

• Η γη, ο ουρανός και θάλασσα, ο ήλιος, το φεγγάρι και οι αστερισμοί (484-89)
• Ένα πεδίο που επανακαλλιεργείται για τρίτη φορά (541-549).
• Την ιδιοκτησία ενός βασιλιά, όπου η συγκομιδή του αποκομίζεται (550-560).
• Ένα αμπέλι που άνθρωποι μαζεύουν σταφύλια (561-572).
• Μια «αγέλη κερασφόρων ζώων με ίσια κέρατα». Ο ταύρος που είναι μπροστά έχει δεχθεί επίθεση από ένα ζευγάρι άγρια λιοντάρια και οι βοσκοί με τα σκυλιά τους, προσπαθούν να τα διώξουν μακριά (573-586).
• Μια εικόνα από μια φάρμα προβάτων (587-589).
• Μία σκηνή χορού, όπου νέοι άνδρες και γυναίκες χορεύουν (590-607).
• Το μεγάλο ρεύμα του Ωκεανού (607-608)

Η ασπίδα του Αχιλλέα μπορεί να διαβαστεί με ποικίλους διαφορετικούς τρόπους. Μια ερμηνεία είναι, ότι η ασπίδα είναι απλώς μια φυσική ενθυλάκωση όλου του κόσμου. Τα στρώματα της ασπίδας είναι μια σειρά από αντιθέσεις – δηλαδή ο πόλεμος και η ειρήνη, η εργασία και η γιορτή, αν και η απεικόνιση ενός φόνου στην πόλη σε ειρήνη δείχνει ότι ο άνθρωπος ποτέ δεν είναι πλήρως απαλλαγμένος από συγκρούσεις. 

Η περιγραφή της ασπίδας σβήνει μεταξύ της μάχης για το σώμα του Πάτροκλου και της εισόδου του Αχιλλέα ξανά στη μάχη, η οποία είναι και ένα από τα πιο αιματηρά μέρη του έπους. Κατά συνέπεια, η ασπίδα θα μπορούσε να μεταφραστεί ως μία «ανάπαυση πριν από έναν επικείμενο κατακλυσμό», που χρησιμοποιείται για να τονίσει την σκληρότητα της βίας κατά τη διάρκεια του Τρωικού Πολέμου. Θα μπορούσε επίσης να μεταφραστεί ως μια υπενθύμιση για τον αναγνώστη για το τι θα χαθεί αν η Τροία τελικά πέσει.

Το ουσιαστικό της υπόθεσης ήταν ότι ο Αχιλλέας ήταν άτρωτος και δεν χρειαζόταν ασπίδα. Η χρήση ασπίδας είναι ένας πλεονασμός, ο οποίος στο τέλος αποδείχθηκε τελείως άχρηστος. Όταν ήρθε η ώρα του Πάρι να σκοτώσει τον Αχιλλέα, η ασπίδα δεν πρόσφερε καμία προστασία, γιατί η αχίλλειος πτέρνα είχε αποκαλυφθεί. 

όταν λοιπόν κάποιος ονομάζει κάτι ως ΑΣΠΊΔΑ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ , είτε είναι ανιστόρητος, είτε υπονοεί ότι η προσφερόμενη προστασία από τα εχθρικά βέλη .... δεν είναι απόλυτη....