Τα σκάνδαλα του ΟΠΕΚΕΠΕ και των υποκλοπών σε μία κανονική χώρα θα ήταν αρκετά για να πέσει η κυβέρνηση

 

 

Σε μια συζήτηση για την πολιτική ευθύνη, τα θέματα αυτά αποτελούν πράγματι κομβικά σημεία τριβής. Η επίδρασή τους στην κυβερνητική σταθερότητα εξαρτάται συνήθως από τον βαθμό θεσμικής πίεσης και τις αντιδράσεις της κοινωνίας:

Υποκλοπές: Το ζήτημα άγγιξε τον πυρήνα του κράτους δικαίου και των προσωπικών ελευθεριών, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις από ευρωπαϊκούς θεσμούς και διεθνείς οργανισμούς.

ΟΠΕΚΕΠΕ: Εδώ το πρόβλημα είναι κυρίως λειτουργικό και οικονομικό, καθώς η επιτήρηση από την ΕΕ και τα προβλήματα στις πληρωμές των αγροτών πλήττουν την αξιοπιστία της διαχείρισης των κοινοτικών πόρων.

Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, τέτοιου είδους κρίσεις οδηγούν συχνά σε παραιτήσεις υπουργών ή ακόμα και σε πρόωρες εκλογές, αν χαθεί η εμπιστοσύνη της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας ή αν η λαϊκή δυσαρέσκεια γίνει μη διαχειρίσιμη.

 Στην Ελλάδα, η έκβαση κρίνεται συνήθως από τη συνοχή της εκάστοτε πλειοψηφίας στη Βουλή και την ύπαρξη (ή μη) μιας εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης που να πείθει το εκλογικό σώμα.

Η ιστορία με τον ΟΠΕΚΕΠΕ επιβαρύνεται μετά την αποκάλυψη ότι υπήρχε επίσημο έγγραφο από τον πρώτο διοικητή και νυν πρωθυπουργικό σύμβουλο, Βάρρα, προς τον Μάκη τον Βορίδη για την προβληματική κατάσταση με τις επιδοτήσεις.

Έγγραφο που δεν πέρασε καν από την εξεταστική επιτροπή της Βουλής, παρότι ήταν πρωτοκολλημένο στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης έξι χρόνια τώρα!

Το θέμα είναι ότι έρχεται η νέα δικογραφία στη Βουλή κι αυτή δεν είναι καλή σύμπτωση εξελίξεων για την κυβέρνηση.

Η υπόθεση με τις υποκλοπές παίρνουν νέα διάσταση με τη δήλωση του Ισραηλινού επιχειρηματία Ταλ Ντίλιαν ότι το περιβόητο Predator παρέχεται μόνο σε κυβερνήσεις και κρατικές υπηρεσίες. Άρα, δεν ήταν «ιδιώτες, που παρακολουθούσαν το σύμπαν για λογαριασμό ιδιωτών»;

Πώς μπορεί να φτάσει η χώρα και η κυβέρνηση με τόσες σκιές και ερωτήματα αναπάντητα, στις εκλογές.

Αλλά είπαμε η Ελλάδα δεν είναι κανονική χώρα.