Νικος Δενδιας ο επόμενος πρωθυπουργός....ένα όνειρο θερινής νυχτός για γέλια και για κλάματα
Κοιτάξτε να δείτε τι ονειρεύεται ο Δενδιας για τις εκλογές που θα γίνουν σε λιγο καιρό......
Ο Αντώνης Σαμαράς δεν ξύπνησε μια μέρα και είπε "ας κάνω ένα κόμμα να περνάει η ώρα". Όλο αυτό είναι στημένο, μια ωραία, στρωμένη συμφωνία κάτω από το τραπέζι.
Και με τον Μητσοτάκη, που κάνουν ότι μαλώνουν για τα μάτια του κόσμου– και με τα "μεγάλα κεφάλια" στις Βρυξέλλες που θέλουν να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο με την Ελλάδα.
Το σχέδιο είναι απλό και πονηρό:
Στις επόμενες εκλογές, όποτε κι αν γίνουν (γιατί σιγά μην βγάλει η ΝΔ τετραετία με τέτοια φθορά), αυτοδυναμία γιοκ. ΕΙΝΑΙ ΠΑΣΙΦΑΝΕΣ. .
Η δεξιά πολυκατοικία έχει μπάσει νερά.
Οπότε, τι κάνεις όταν δεν βγαίνουν τα κουκιά; Στήνεις το απόλυτο πολιτικό Survivor.
Εμφανίζεται ο Σαμαράς με το νέο του κόμμα, μαζεύει τους "θυμωμένους" δεξιούς για να μην πάνε χαμένοι, και μετά το βράδυ των εκλογών γίνεται το μεγάλο θαύμα.
Κάθονται στο ίδιο τραπέζι:
Ο Σαμαράς (που υποτίθεται ότι μισεί τον Μητσοτάκη).
Ο Ανδρουλάκης (που υποτίθεται ότι είναι η "εναλλακτική προοδευτική πρόταση").
Ο Τσίπρας με το νέο του μαγαζί (που υποτίθεται ότι θα έριχνε τη δεξιά).
Και η ΝΔ (που υποτίθεται ότι δεν κάνει εκπτώσεις).
Και τι μας λένε; "Για το καλό του τόπου και τη σταθερότητα της Ευρώπης, αφήνουμε τις διαφορές μας".
Και επειδή κανείς τους δεν θέλει να βλέπει τη φάτσα του άλλου στην καρέκλα του Πρωθυπουργού, πετάνε το απόλυτο "χαρτί" που δεν μπορεί να κάψει κανείς: Νίκος Δένδιας.
Ο άνθρωπος που αρέσει και στους δεξιούς, και στους κεντρώους, και στους πασοκογενείς που θέλουν σοβαρότητα.
Τον βάζουν μπροστάρη, αυτός κάνει τον Πρωθυπουργό της "εθνικής συμφιλίωσης", και οι υπόλοιποι από πίσω μοιράζουν τα υπουργεία και πίνουν στην υγειά των κορόιδων που νόμιζαν ότι ψήφιζαν "σκληρό ροκ".
Είναι ένα σενάριο τόσο εξωφρενικό, που στην Ελλάδα του 2026 μοιάζει σχεδόν... αναπόφευκτο. Γιατί ως γνωστόν, στην ελληνική πολιτική, εκεί που τελειώνει η λογική, ξεκινάει η συγκυβέρνηση!
Ο mikroskopos βλέπει ωστόσο ότι το σενάριο αυτό έχει μια μικρή ατέλεια. Προϋποθέτει την δημοφιλία ενός υπουργού που δεν χαίρει και μεγάλης εκτίμησης για τον απλούστατο λόγο ότι ποτέ δεν έκατσε να ασχοληθεί σοβαρά με τα προβλήματα του εκάστοτε Υπουργείου του.
Από όπου πέρασε δημιούργησε περισσότερα προβλήματα από όσα έλυσε ....αφήνοντας πίσω του συντρίμμια και ατζέντες με όνειρα ....θερινής νυχτός....
