ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΑΔΙΚΟΧΑΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑ ΤΗΣ ΛΙΒΥΗΣ ΖΗΤΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΣΗ – ΑΝΤΙ ΝΑ ΛΟΓΟΔΟΤΗΣΟΥΝ ΚΑΝΟΥΝ ΦΙΕΣΤΕΣ ΜΟΙΡΑΖΟΝΤΑΣ ΠΡΟΑΓΩΓΕΣ
Η τραγική αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στη Λιβύη τον Σεπτέμβριο του 2023 εξελίχθηκε σε εθνικό φιάσκο και σε ένα έγκλημα ασυδοσίας, με την κυβέρνηση να αποδεικνύει ότι η επικοινωνιακή της υστερία υπερισχύει ακόμα και της ανθρώπινης ζωής. Υπό το κράτος πανικού και στην προσπάθειά της να προλάβει τις κινήσεις της Τουρκίας στην περιοχή, η πολιτική ηγεσία έδωσε εντολές «στο πόδι», αγνοώντας επιδεικτικά τις κραυγές αγωνίας των στρατιωτικών και αφήνοντας τους ανθρώπους μας πλήρως εκτεθειμένους σε μια εμπόλεμη ζώνη.
Σύμφωνα με τα στοιχεία και τις επίσημες καταθέσεις, η απόφαση πάρθηκε απευθείας από τον Πρωθυπουργό, χωρίς κανέναν απολύτως σοβαρό σχεδιασμό, χωρίς προετοιμασία και μέσα σε συνθήκες ασφυκτικής πίεσης χρόνου. Ο τότε επικεφαλής και νυν Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Δημήτρης Χούπης, είχε παραδεχτεί κυνικά στους στρατιωτικούς ότι δεν γνώριζαν πού πήγαιναν ούτε τι ακριβώς θα έκαναν, βάζοντας μπροστά τα περί «τιμής και ελληνικής σημαίας» για να καλύψουν τα τραγικά κενά της ηγεσίας. Το κίνητρο πίσω από αυτή τη βιασύνη ήταν αποκλειστικά η πολιτική αγωνία της κυβέρνησης να δείξει ότι «παρακολουθεί» την Τουρκία, θυσιάζοντας την ασφάλεια της αποστολής στον βωμό των μικροπολιτικών εντυπώσεων.
Παρά το γεγονός ότι οι εκτιμήσεις κινδύνου των Ειδικών Δυνάμεων ήταν σοκαριστικά προειδοποιητικές, κάνοντας λόγο για εξαιρετικά επικίνδυνα ταξίδια, ένοπλες ομάδες, ληστείες και αστάθεια, η κυβέρνηση προχώρησε κανονικά στο έγκλημα. Η ελληνική σημαία βάφτηκε με το αίμα πέντε ανθρώπων, εκ των οποίων οι τρεις ήταν στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων. Και αντί η πολιτική ηγεσία να αναλάβει τις ευθύνες της για το «Τέμπη των Ενόπλων Δυνάμεων», η υπόθεση οδηγείται οριστικά σε αρχειοθέτηση, αποδεικνύοντας ότι η λογοδοσία είναι άγνωστη λέξη για το σύστημα εξουσίας. Ουδείς τιμωρήθηκε, ουδείς πλήρωσε το παραμικρό τίμημα, επιβεβαιώνοντας με τον πιο κυνικό τρόπο ότι στην Ελλάδα της κυβέρνησης η αξία της ανθρώπινης ζωής έχει μηδενιστεί.
