Σύγκρουση Μαξίμου με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία
Μια πρωτοφανής στα πολιτικά χρονικά επιχείρηση συσκότισης βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, το Μέγαρο Μαξίμου έχει κηρύξει ανελέητο πόλεμο στους ευρωπαϊκούς ελεγκτικούς θεσμούς. Η ευθεία, επιθετική ρητορική του ίδιου του πρωθυπουργού κατά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση ένα τυχαίο ξέσπασμα. Είναι η σπασμωδική αλλά καλά ενορχηστρωμένη άμυνα ενός συστήματος εξουσίας που βλέπει τον κλοιό να στενεύει ασφυκτικά γύρω του.
Η αγωνία του κυβερνητικού επιτελείου χτυπάει κόκκινο και η πραγματική αιτία κρύβεται στους ογκωδέστατους φακέλους που ετοιμάζονται να διαβούν το κατώφλι της Βουλής το προσεχές διάστημα. Οι πληροφορίες που έρχονται στην επιφάνεια, συνθέτουν ένα δυσώδες ψηφιδωτό κακοδιαχείρισης και βάναυσης διασπάθισης ευρωπαϊκού χρήματος, το οποίο οι Βρυξέλλες αρνούνται πεισματικά να προσπεράσουν. Όταν το πολιτικό σύστημα αδυνατεί να ελέγξει τους ελεγκτές του, το μοναδικό του όπλο είναι η απόπειρα ηθικής και θεσμικής τους εξόντωσης.
Η κορυφή αυτού του τεράστιου παγόβουνου ακούει στο όνομα των υδρομετρητών. Πρόκειται για μια δικογραφία που αναμένεται να προκαλέσει πολιτικό σεισμό, καθώς οι έρευνες καταδεικνύουν αδιανόητες υπερτιμολογήσεις που αγγίζουν το πενταπλάσιο της πραγματικής αξίας. Μιλάμε για μια κολοσσιαία μαύρη τρύπα ύψους 250 εκατομμυρίων ευρώ σε βάρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δίπλα σε αυτό το ιλιγγιώδες ποσό, έρχεται να προστεθεί το απόλυτα σκοτεινό τοπίο στον τομέα της ανακύκλωσης. Οι ευρωπαϊκοί μηχανισμοί έχουν βάλει στο μικροσκόπιο εκτεταμένα φαινόμενα διαφθοράς, συγκεντρώνοντας στοιχεία που περιγράφονται ως απολύτως τεκμηριωμένα και αδιαμφισβήτητα. Η εικόνα που αναδύεται είναι αυτή μιας καλοκουρδισμένης μηχανής απορρόφησης κοινοτικών κονδυλίων.
Μπροστά στην πλήρη αδυναμία να αντικρούσει την ουσία αυτών των καταιγιστικών ευρημάτων, η κυβέρνηση επιλέγει τον δρόμο της λάσπης και της δημιουργίας εντυπώσεων. Το κατασκευασμένο αφήγημα περί δήθεν «πολιτικών παιχνιδιών» από πλευράς Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας με αφορμή την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ εξυπηρετεί ακριβώς αυτόν τον σκοπό. Η χρονική στιγμή της επίθεσης μαρτυρά τον βαθύτατο πανικό. Εκμεταλλευόμενος την αρχειοθέτηση των κατηγοριών για επτά βουλευτές του κόμματός του, ο πρωθυπουργός πασχίζει να θολώσει τα νερά για την ταυτόχρονη παραπομπή τεσσάρων κορυφαίων στελεχών. Με μια εξαιρετικά επικίνδυνη θεσμική παρέμβαση, προεξοφλεί την κατάρρευση των κατηγοριών στα δικαστήρια, επιχειρώντας να ακυρώσει εκ των προτέρων το έργο της ανεξάρτητης δικαιοσύνης.
Η οργή του Μαξίμου, ωστόσο, εγείρει αναπάντητα ερωτήματα για το ποιος είναι ο πραγματικός στόχος. Βρίσκεται άραγε στο στόχαστρο η ίδια η επικεφαλής Λάουρα Κοβέσι, η οποία αποτελεί κόκκινο πανί για την κυβέρνηση ήδη από την περίοδο των σαρωτικών ερευνών για την περιβόητη Σύμβαση 717 και τα κονδύλια των σιδηροδρόμων; Ή μήπως το μήνυμα απευθύνεται στους Έλληνες εντεταλμένους ευρωπαίους δικαστές που τολμούν να επιτελέσουν το καθήκον τους;
Η σύγκρουση αυτή έχει προ πολλού ξεπεράσει τα στενά σύνορα της χώρας. Αποτελεί ένα βαρύτατο, ιστορικό πλήγμα στο κύρος της Ελλάδας εντός της Ευρώπης. Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί παρακολουθούν εμβρόντητοι την απέλπιδα προσπάθεια της κεντρικής εξουσίας να δαιμονοποιήσει τους μηχανισμούς διαφάνειας.
