Σημείο Μηδέν ..... ογδόντα χρόνια μετά
Τον Μαξ Μέρτεν τον έχετε ακουστά;
Ήταν Γερμανός ανώτατος εισαγγελέας της Ναζιστικής Γερμανίας, που εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη, τη διετία 1942-1944 και ανέλαβε τη γενική εποπτεία των διώξεων των Εβραίων της Μακεδονίας.
Το παρατσούκλι του ηταν «χασάπης της Θεσσαλονίκης», ηταν αυτός που έστειλε, τουλάχιστον 50.000 Εβραίους στο Άουσβιτς. Στις 13 Ιουλίου 1943 ο Μέρτεν οργάνωσε στην πλατεία ελευθερίας της Θεσσαλονίκης, το δημόσιο βασανισμό και τη διαπόμπευση 11.000 Εβραίων της πόλης, μαζί με 480 ανάπηρους του πολέμου
Το έκανε για να αναγκάσει τους επιφανείς Εβραίους της κοινότητας της Θεσσαλονίκης, να έρθουν σε προσωπική διαπραγμάτευση προκειμένου να τους απαλλάξει απ την καταναγκαστική εργασία και για αντάλλαγμα εισέπραξε τερατώδη ποσά και τιμαλφή
Αφού τους ξεζούμισε και έχοντας κερδίσει την εμπιστοσύνη τους, ενα πρωί τους μάντρωσε, τους φόρτωσε στα τρένα και τους έστειλε στο Άουσβιτς. 48.000 ψυχές, εστάλησαν στο Άουσβιτς εκ των οποίων επέστρεψαν πίσω μετά το τέλος του πολέμου, ούτε χίλιοι άνθρωποι.
Με το που τους έβαλε στο τρένο ο χασάπης, λες και δεν του είχαν φτάσει αυτά που τους είχε πάρει, έδωσε εντολή να ανασκαφούν τα εβραϊκά νεκροταφεία για τυχόν τιμαλφή, ενώ άρπαξε κινητές περιουσίες και πούλησε (λες και ήταν δικές του) τεράστιες ακίνητες περιουσίες των Εβραίων σε Έλληνες
Το καλοκαίρι του 1944, οταν άρχισε να ψυχανεμίζεται ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά για τους ναζί, λενε, οτι φόρτωσε εκατοντάδες χιλιάδες λίρες, 12 τόνους σε χρυσάφι και τιμαλφή, διαμάντια τεράστιας αξίας ακόμα και αρχαία αντικείμενα σε ενα γερμανικό υποβρύχιο, ομως δεν είχε εμπιστοσύνη, να πάει τέτοιο θησαυρό στη Γερμανία, κινδύνευε να του φυτέψουν καμιά σφαίρα και να του φάνε το θησαυρό οι δικοί του, ετσι λένε οτι πήγε στη Σάμο, αγόρασε ενα πλοιάριο, φόρτωσε το θησαυρό και πήγε κάπου και βούλιαξε το πλοίο, ώστε να έρθει μετά τον πόλεμο και να τον πάρει.
Άλλοι λένε ότι τον έθαψε κάπου στη βόρεια Ελλάδα με τη λογική να επιστέψει για να τον πάρει μετά τον πόλεμο , δε βγάζεις άκρη με τους λαϊκούς μύθους, η ουσία είναι οτι έφτασε στη Γερμανία με ελάχιστα απ αυτόν τον θησαυρό
Στα 1957, ο χασάπης, επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη, αυτή τη φορά ως νομικός εκπρόσωπος μιας ναυτιλιακής εταιρείας (Άλλοι λένε οτι ήρθε για να πάρει το θησαυρό)
Είχε πάρει διαβεβαιώσεις, οτι δεν εκκρεμούσε δίωξη εναντίων του, διότι η κυβέρνηση Καραμανλή, είχε εκδώσει νόμο που αμνήστευε τους Γερμανούς εγκληματίες πολέμου όμως το βούλευμα της παραπομπής του σε δίκη, είχε εκδοθεί ΠΡΙΝ το νόμο του Καραμανλή για την αμνήστευση των εγκληματιών πολέμου, έτσι, το Γραφείο Δίωξης Εγκληματιών Πολέμου και ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Ανδρέας Τούσης, εξέδωσαν ένταλμα σύλληψης για τον Μαξ Μέρτεν, ο οποίος κλείστηκε στη φυλακή.
Στο δικαστήριο που κράτησε 15 μέρες, παρουσιάστηκαν δεκάδες μάρτυρες, με ανατριχιαστικές ιστορίες, για τη δράση του χασάπη της Θεσσαλονίκης
Όμως είχε και μάρτυρες υπεράσπισης οι οποίοι τότε ήταν συνεργάτες του, οπως ο στρατηγός του Ελληνικού στρατού, Αθανάσιος Χρυσοχόου, ο στρατηγός Μαντουβαλος, τότε διοικητής της χωροφυλακής Θεσσαλονίκης και ο τότε υπουργός Γενικής διοίκησης Μακεδονίας B. Σιμωνίδης
Τελικά, στις 6 Μαρτίου του 1959, το δικαστήριο καταδίκασε τον χασάπη της Θεσσαλονίκης σε 20 χρόνια φυλακή.Τοτε, οι Δυτικογερμανοί, επεμβαίνουν, οχι για να ζητήσουν τον φάκελο με τα αδικήματα του Μέρτεν, αλλα για να ζητήσουν απ την κυβέρνηση την άμεση απελευθέρωση του Μέρτεν!!!
Μετά απο πολλές διεργασίες, η κυβέρνηση Καραμανλή ψηφίζει το νόμο 4016, που τροποποιούσε τη σχετική νομοθεσία που αμνήστευε τους Γερμανούς εγκληματίες (ν.δ. 3933/1959), με αποτέλεσμα να:
«ΑΝΑΣΤΕΛΛΕΤΑΙ ΑΥΤΟΔΙΚΑΙΩΣ ΠΑΣΑ ΔΙΩΞΙΣ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΥΠΗΚΟΩΝ ΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΩΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΩΝ ΠΟΛΕΜΟΥ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ Η ΕΚΤΕΛΕΣΙΣ ΠΑΣΗΣ ΠΟΙΝΗΣ ή ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟΝ ΤΑΥΤΗΣ» με αυτό το νόμο, στις 5 Νοεμβρίου του 1959 ο Μαξ Μέρτεν απελευθερώνεται και φτάνει στη Γερμανία.
Πρέπει όμως να τηρηθεί -έστω και για τους τύπους- η συμφωνία με το ελληνικό κράτος και να περάσει από ένα δικαστήριο, εκει.
Και τότε έσκασε η βόμβα...
Στις 28 Σεπτέμβρη του 1960, με υπόμνημα που κατέθεσε στο γερμανικό δικαστήριο, ο Μαξ Μέρτεν, εξιστορώντας τη δραστηριότητά του στην Ελλάδα κατά την κατοχή, ανέφερε έναν αριθμό συνεργατών του.
Ανάμεσα σ' αυτούς:
α) ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής,
β) ο υπουργός Εσωτερικών Δημήτριος (Τακος) Μακρής,
γ) ο υφυπουργός Εθνικής Αμύνης Γεώργιος Θεμελής,
δ) η σύζυγος του Δ. Μακρή, Δοξούλα Λεοντίδου (οικογενειακό όνομα).
τους οποίους μάλιστα είχε ανταμείψει με το εμπόρευμα μιας αποθήκης μεταξωτών ενός πλούσιου Εβραίου που είχε στείλει στο Άουσβιτς αξιας 15 χιλιάδων χρυσών λιρών ισχυριζόταν μάλιστα, οτι έχει φωτογραφικό υλικό.
Τελικά, όλα «πήγαν καλά». Ο Μέρτεν περί τα μέσα Νοεμβρίου 1960 παρέδωσε το φωτογραφικό "οπλοστάσιό" του. Στην Αθήνα, όταν ελήφθη το σχετικό τηλεγράφημα, πολλές καρδιές ξανάρχισαν να χτυπούν με τον κανονικό τους ρυθμό... Το βαρύ απειλητικό σύννεφο Μέρτεν είχε διαλυθεί. Η ειδυλλιακή ζωή του κατεστημένου θα συνεχιζόταν αδιατάρακτη»....
Ωστόσο στην πορεία ... όλοι διαπίστωσαν ότι μια χρυσή λίρα είχε χαθεί ......
και κανένας Μέρτεν δεν μπορούσε πια να τη βρει ..
ακόμη κι αν του επιτρεπόταν να παραμείνει ινκόγκνιτο στη Θεσσαλονίκη για αρκετά επιπλέον χρόνια....
όπως ακριβώς είχε κάνει ο φον Ρούφερ αμέσως μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο.....
Δυστυχώς ...
και οι Γερμανοί έπεσαν στην ίδια παγίδα με του Άγγλους ....
με χρονο καθυστέρηση 40 ετών
και ο Φον Μέρτεν δεν θα μπορούσε να επιτύχει πολλά περισσότερα στην υπόθεση ......
όπου είχε πανηγυρικά αποτύχει ο εξοχότατος φον Ρούφερ ήδη από το 1917.....
