Φιάσκο στο Λιβυκό: Ένοχη σιωπή Δένδια
Από το κακό στο χειρότερο εξελίσσεται η υπόθεση της έγκρισης του ψευδεπίγραφου μνημονίου για την δήθεν οριοθέτηση της ΑΟΖ Λιβύης – Τουρκίας από το λιβυκό Κοινοβούλιο, το οποίο εδρεύει στην Ανατολική Λιβύη και ελέγχεται από τον – “σύμμαχο” του Κυριάκου Μητσοτάκη – κατ’ όνομα – “στρατάρχη”, Χαλίφα Χάφταρ. Από αυτόν, δηλαδή, που έφαγε το άδειασμα η κυβέρνηση. Κι’ ας είχαν συναντηθεί πομπωδώς μαζί του ή με μέλη της “φαμίλιας” του, ο πρωθυπουργός και οι Δένδιας – Γεραπετρίτης 24 (!) φορές.
Το State Department, σε αντίθεση με τις επίσημες τοποθετήσεις της Ουάσιγκτον στο παρελθόν, που δεν έκανε αποδεκτό το τουρκο-λιβυκό μνημόνιο, τώρα αδειάζει την Ελλάδα, καλώντας την Αθήνα και την Αγκυρα να τα “βρουν” μεταξύ τους. Η θέση αυτή σε τίποτε δεν διαφέρει από την τοποθέτηση Ρούμπιο, κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα, ότι τα ελληνο-τουρκικά θα λυθούν μέσω της “ιδιωτικής διπλωματίας”. Εκτός αυτού, πεντακάθαρες άλλωστε ήταν εδώ και πολύ καιρό οι θέσεις του απεσταλμένου του Τραμπ για την Αφρική, Μασάντ Μπούλος, ότι η Ουάσιγκτον προωθεί σχέδιο «συνεννόησης» ανάμεσα στις Ελλάδα, Τουρκία, Λιβύη και Αίγυπτο. Με έμμεσο τρόπο, δηλαδή, έβαζε στο κάδρο την ψευδεπίγραφη συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ της Τουρκίας με τη Λιβύη. Εξάλλου, είναι μεγάλα τα συμφέροντα των αμερικανικών πετρελαϊκών εταιρειών, εκτός των άλλων, στη Λιβύη και νοτίως της Κρήτης.
Από τη μεριά τους, τα κυβερνητικά στελέχη και βουλευτές της ΝΔ, είναι παγωμένα, και προτιμούν να τηρούν σιγή ιχθύος, έχοντας αφήσει τον υπουργό Εξωτερικών, Γιώργο Γεραπετρίτη, να βγάλει το φίδι από την τρύπα και να υποστηρίζει ότι … δεν τρέχει και τίποτα, μικρό το κακό που έγινε στο λιβυκό Κοινοβούλιο (!).
Ακόμα και ο δελφίνος νυν υπουργός Αμυνας, Νίκος Δένδιας, που ως υπουργός Εξωτερικών χειρίστηκε το Λιβυκό και φέρει τεράστιες ευθύνες, από κοινού με τον Κ. Μητσοτάκη, για τους ολέθριους κυβερνητικούς χειρισμούς την επταετία της διακυβέρνησής της, έχει εξαφανιστεί. “Δραπέτευσε” στις ΗΠΑ, για επίσκεψη, για να κλείσει συμφωνίες που κανονικά υπογράφει ένας ταγματάρχης ή κάποιος επικεφαλής Διεύθυνσης του υπουργείου Αμυνας.
Επί ημερών Δένδια, υπογράφτηκε κατ’ αρχήν το τουρκο-λιβυκό, το Νοέμβριο του 2019, ενώ η Αθήνα κοιμόταν τον ύπνο του δικαίου και η ΝΔ καθόταν στις δάφνες της τότε εκλογικής νίκης της. Ο ίδιος ως ΥΠΕΞ πανηγύριζε για την επίσκεψη Χάφταρ στην Αθήνα, το 2020, και φωτογραφιζόταν μαζί του. Με έναν “τοπάρχη – φύλαρχο”, δηλαδή, που ουδέν επίσημο αξίωμα είχε. Αυτός ήταν που διαφήμιζε τις … τέλειες σχέσεις του με την πρώην υπουργό Εξωτερικών της Λιβύης, Νάιλα Μανγκούς, αλλά όταν αποδείχτηκαν οι σχέσεις της με την Αγκυρα, παρίστανε ότι δεν την ήξερε. Επί ημερών του στο ΥΠΕΞ, η Ελλάδα δεν είχε πρέσβη στην Τρίπολη. Αλλοτε δεν έβρισκαν πρέσβη, άλλοτε πήγαινε και … έφευγε (!), κ.ο.κ. Οπως και να’ χει, παρ’ ότι ο Ν. Δένδιας επαίρετο ότι άνοιξε την ελληνική πρεσβεία, αυτή τον περισσότερο καιρό ήταν χωρίς πρέσβη. Γενικότερα, επικρατούσε κομφούζιο ως προς τις λιβυκές υποθέσεις. Κι΄αυτό, τη στιγμή που η Λιβύη ανήκε σστα στενά γεωπολιτικά ενδιαφέροντα της Ελλάδας και ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού και της ελίτ της ήταν – και είναι – φίλα προσκείμενα στη χώρα μας.
Ο νυν υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, πολλάκις φέρεται σε κατ’ ιδίαν επαφές του, να έχει ρίξει το φταίξιμο για τους χειρισμούς στο Λιβυκό στον Ν. Δένδια. Οι σχέσεις των δύο, ως γνωστόν, μόνο ανέφελες δεν είναι. Ωστόσο, ούτε ο νυν ΥΠΕΞ είναι άμοιρος ευθυνών. Το αντίθετο. Εχει εξίσου τεράστιες ευθύνες.
Βέβαια, δεν περίμενε κανείς από τον Ν. Δένδια κάτι διαφορετικό. Εδώ, τώρα, ως υπουργός Αμυνας, έρχεται και πανηγυρίζει, επειδή οι Σαουδάραβες, με καθυστέρηση πέντε ετών, εδέησαν επιτέλους να εκπληρώσουν τη συμβατική υποχρέωσή τους για τις αντιαεροπορικές συστοιχίες, Patriot, που έχει στείλει η Ελλάδα στη χώρα από το 2021. Εσχάτως, σε μια από τις σπανιότατες συνεντεύξεις Τύπου που έδωσε στους στρατιωτικούς συντάκτες, ανακοίνωσε περιχαρής ότι στην πρόσφατη επίσκεψή του στη Σ. Αραβία και τις συναντήσεις που είχε με τον πρίγκιπα διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν και τον ομόλογό του Χαλίντ μπιν Σαλμάν, δόθηκαν οι απαραίτητες εγγυήσεις για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων της σαουδαραβικής πλευράς αναφορικά με το κόστος λειτουργίας των ελληνικών Patriot. Και, ως εκ τούτου, θα εισηγηθεί παραμονή της πυροβολαρχίας στη Σαουδική Αραβία.
Ούτε λίγο ούτε πολύ, δηλαδή, ο ΥΠΑΜ παρουσίασε ως … επιτυχία του ότι οι Σαουδάραβες, με καθυστέρηση ετών πληρώνουν για τους Patriot. Αλλη μια μεγάλη επιτυχία της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Προφανώς, δεν είναι ο Ν. Δένδιας που φέρει την αποκλειστική ευθύνη για το φιάσκο στο Λιβυκό. Η θεωρούμενη ως “άνθρωπος” του μεγάρου Μαξίμου και σε στενή σχέση με τη Ντόρα Μπακογιάννη, νυν υφυπουργός Εξωτερικών, Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, η οποία είναι η επικεφαλής του διαλόγου με τη Λιβύη για την οριοθέτηση της ΑΟΖ, ουδέν θετικό αποτέλεσμα εκόμισε.
Αξιον προσοχής είναι ότι η ίδια έχει επιφορτιστεί σχεδόν όλα τα νευραλγικής σημασίας θέματα (Ελληνο-τουρκικά, Λιβυκό, Μονή Σινά, ενεπλάκη στα ελληνο-αμερικανικά), στα οποία, έως τώρα, ουδεμία επιτυχία έχει σημειωθεί. Τουναντίον, υπάρχει μεγάλος κίνδυνος για τα εθνικά συμφέροντα.
Τώρα, ο Γ. Γεραπετρίτης “απειλεί” Θεούς και δαίμονες. Αργησε λίγο. Μερικά χρόνια. “Μέσα από την Ελλάδα”, είπε πρόσφατα σε συνέντευξή του, “περνάνε όλα τα χρηματοδοτικά πρωτόκολλα της Λιβύης, περνάει η ειρηνευτική αποστολή η οποία βρίσκεται στη Λιβύη, μέσα από την Ελλάδα περνάει η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ελλάδα είναι η πόρτα η οποία αυτή τη στιγμή στα διεθνή φόρα ανοίγει την εγκατάσταση για οποιονδήποτε”.
Απορίας άξιον. Γιατί δεν τα έκαναν ο Γ. Γεραπετρίτης και πιο πριν ο Ν. Δένδιας εδώ και επτά χρόνια διακυβέρνησης Μητσοτάκη; Και γιατί να νομίζουν ότι τώρα οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι θα συμπαρασταθούν στην Ελλάδα; Τι έκαναν όταν η “σύμμαχος” και “εταίρος” Ιταλία έβαζε πόδι στη Λιβύη, κοιτώντας τα συμφέροντά της και αδιαφορώντας πλήρως για “αλληλεγγύη” προς την Ελλάδα; Κάτι ανάλογο συμβαίνει με τη Γαλλία και άλλες μεγάλες χώρες της ΕΕ.
